Από μικρά παιδιά αναγκαζόμαστε να "εκπαιδεύσουμε" το σώμα μας να "ενσωματώνει" όποιες έντονες συγκινήσεις δε μπορούμε να εκφράσουμε. Για παράδειγμα, το κλάμα που εμποδίζεται στην έκφρασή του. Για να πάψει να κλαίει το μωρό μαθαίνει να κρατά την αναπνοή του.

Στην ουσία μπλοκάρει την εκπνοή του για να μη του φέρει νέο ξέσπασμα αναφιλητών και νέα επαφή με τον πόνο που κράτησε μέσα του. Σταδιακά το σώμα προσαρμόζεται στις διάφορες "μυϊκές απαγορεύσεις" του και ο οργανισμός προσπαθεί να "χτίσει" πάνω σ αυτές την ισορροπία του για να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή όσο το δυνατόν ανεμπόδιστος από τις αρχικές τραυματικές εμπειρίες. Έτσι ο καθένας αποθηκεύει στο μυϊκό του σύστημα και στη στάση του σώματός του τα συγκινησιακά αδιέξοδα που έχει περάσει.

Για παράδειγμα, αν κάποιος από παιδί μάθεινα αντιδρά στο άγχος και στο φόβο σφίγγοντας τους μύες του λαιμού του, μπορεί να δημιουργήσει ευθυασμό, και στα τριάντα του να παρουσιάσει αυχενικό σύνδρομο.

Απλοποιημένα, άλλος έχει περισσότερα κρατημένα στον αυχένα, άλλος στο θώρακα, άλλος στη λεκάνη και στη μέση του. Οι μυς που αναλαμβάνουν να 'αποθηκεύσουν' τις συγκινησιακές εντάσεις είναι συνήθως οι εν τω βάθει μυς της σπονδυλικής στήλης. Οι χρόνιες μυϊκές εντάσεις, μετά από χρόνια συνήθως, βγάζουν "πιασίματα" και οξείες κρίσεις πόνου στους γύρω μύς. Μετακινούν επίσης και τους σπονδύλους, αλλάζοντας τις σχέσεις τους μεταξύ τους και δημιουργώντας ημι-παρεκτοπίσεις (subluxations) και δυσκαμψία.

Δυο άλλοι πιο γνωστοί παράγοντες που δημιουργούν οξέα και χρόνια μυοσκελετικά προβλήματα είναι τα ατυχήματα και η κακή επαγγελματική στάση, όταν αυτή καταπονεί μύες και αρθρώσεις.

• Eίναι μια εξειδικευμένη βαθειά τεχνική μάλαξης (μασάζ) που λύνει τους χρόνιους μυϊκούς σπασμούς, απελευθερώνοντας έτσι την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης.
• Χρόνια και επώδυνα μπλοκαρίσματα στον αυχένα στη ράχη και στη μέση λύνονται, ανακουφίζοντας από πόνους και πιασίματα.
• Η σπονδυλική στήλη ξαναβρίσκει τη φυσική της θέση και ελαστικότητα.
• Οι πόνοι φεύγουν, η αναπνοή βαθαίνει, η κυκλοφορία βελτιώνεται, μυς και όργανα νευρώνονται καλύτερα και λειτουργούν καλύτερα.
• Η δυσκινησία, ο πόνος και η δυσανεξία δίνουν τη θέση τους σ ένα βαθύ αίσθημα ευεξίας.

Ο ασθενής απολαμβάνει μια νέα κινητικότητα (που ίσως να τη θυμάται από πολύ παλιά), καλή αναπνοή, και απαλλαγή από τους πόνους και τα προβλήματα που είχε συγκεντρώσει. Αφού μάλιστα το 'χτίσιμο' του προβλήματός του στο βαθμό που να του δημιουργήσει τα συμπτώματά του πήρε χρόνια για να δημιουργηθεί, συνήθως θα περάσουν χρόνια και ώσπου να ξανα-μπλοκάρει στον ίδιο βαθμό, που σημαίνει χρόνια ελευθερίας από τα συμπτώματά του ..

Το λύσιμο αντίστοιχα είναι κι αυτό μια σταδιακή διαδικασία. Το σώμα προσαρμόζεται σε κάθε κομμάτι που λύνεται μερικώς, βρίσκοντας τον ευκολότερο δρόμο για την ορθή στάση. Όταν λυθεί αρκετά, υιοθετεί την πιο φυσική στάση που 'του την θυμίσαμε'. Έχοντας να διαλέξει από τα δύο πρότυπα, το ένα που ακολουθούσε -για δεκαετίες ίσως- και το φυσικό πρότυπο, διαλέγει το δεύτερο.

Η Λειτουργική Μυϊκή Επεξεργασία είναι απόλυτα συμβατή και παρουσιάζει ενίσχυση των αποτελεσμάτων της όταν συνδυαστεί με άλλες εναλλακτικές υποστηρικτικές για την υγεία μεθόδους.
Μάλιστα, είναι αυτό ακριβώς που λείπει για να έχουν κάποιες θεραπευτικές ολοκληρωμένα αποτελέσματα:
Η Χειροπρακτική και η Οστεοπαθητική εστιάζουν στις αρθρώσεις, λύνουν τη δυσκινησία τους, επαναφέρουν την ορθή σχέση τους, αλλά αυτό δεν έχει συνήθως μακροχρόνια αποτελέσματα, επειδή δεν ειδικεύονται στο λύσιμο και των μυϊκών σπασμών, οι οποίοι σχετικά σύντομα επαναφέρουν το πρόβλημα. Συνδυάζοντας τη ΛΜΕ με την οστεοπαθητική αγωγή μπορούμε να έχουμε εξαιρετικά και μακροχρόνια αποτελέσματα.
Η Ολιστική Γυμναστική δουλεύει προς την ίδια κατεύθυνση με τη ΛΜΕ, προς το λύσιμο των χρόνιων μυϊκών αντιστάσεων και 'στάσεων'. Ωστόσο, συχνά όσοι την εφαρμόζουν συναντούν σε μια περιοχή του σώματός τους μια επίμονη αντίσταση στην οποία παραμένουν ακόμη και μετά από χρόνια εφαρμογής της μεθόδου. Συχνά λίγες συνεδρίες ΛΜΕ είναι αρκετές για να ανοίξουν νέους ορίζοντες. Ανάλογα ωφελείται και το Πιλάτες ή οποιαδήποτε άλλη γυμναστική.
Αναλυτικές μέθοδοι, όπως η Οργονοθεραπεία η Συστημική, η Δραματοθεραπεία, Ψυχανάλυση, συχνά συναντούν μια προσκόληση, η οποία επιμένει παρά τις πολλές συνεδρίες που έχουν αφιερωθεί. Αρκετές φορές αυτή έχει να κάνει με ένα σωματικό κράτημα κάποιας απωθημένης συγκίνησης, που μπορεί να λυθεί με τη βαθειά σωματική προσέγγιση της ΛΜΕ, η οποία λύνει το σωματικό κομμάτι της αντίστασης.
Αντίστοιχα επωφελούνται από το συνδυασμό θεραπείες όπως η Ομοιοπαθητική, Ρεφλεξολογία, Βελονισμός, Θεραπευτική Διατροφή και Νηστειοθεραπεία, Αρωματοθεραπεία.

Σε περίπλοκα προβλήματα όπου απαιτείται συνδυασμός προσεγγίσεων για το σπάσιμο ενός φαύλου κύκλου, η ΛΜΕ συχνά αποδεικνύεται ιδανική ως σωματική προσέγγιση.

Φυλλάδιο για τη Λειτουργική Μυϊκή Επεξεργασία

Η Εξέλιξη της Λειτουργικής Μυϊκής Επεξεργασίας

Εκπαίδευση στη Λειτουργική Μυϊκή Επεξεργασία

Όλα τα σχετικά με τη Λειτουργική Μυϊκή Επεξεργασία άρθρα στο massagetherapy.gr

Γιώργος Ροδαφηνός